اگر عمر دوباره مییافتم ، به هر کودکی دو بال میدادم ، اما رهایش میکردم تا خود پرواز را بیاموزد...
به چمنزار بیا
به چمنزار بزرگ
وصدایم کن،از پشت نفسهای گل ابریشم
همچنان آهو که جفتش را
پرده ها از بغضی پنهانی سرشارند
و کبوترهای معصوم
از بلندی های برج سپید خود
به زمین می نگرند.
(فروغ عزیز)